[13/10/2008 Categorie: Muziek] “Will, je staat 60 jaar op de planken. 60 Jaar geef je het beste van je zelf aan deze zaal en aan heel Vlaanderen! De Vlaamse Gemeenschap heeft nog niet de kans gekregen om je daarvoor te bedanken. Namens iedereen willen we je vandaag bedanken voor die 60 jaar prachtige muziek en je inzet. Will, je bent een fantastische acteur, een schitterende muzikant!” Met deze woorden stapte Vlaams minister van cultuur Bert Anciaux, afgelopen vrijdagavond op het podium van de laatneoclassicistische Bourlaschouwburg, nadat het combo van Jurgen De Smet, het openingsnummer “Mijn Concerto voor Jou” had gespeeld op de viering van “60 jaar Will Ferdy als beroepsartiest”! Will Ferdy 81 lentes jong, stond perplex. Vol ongeloof sloeg hij even z’n handen voor zijn gezicht. Will Ferdy was even van zijn melk en wist niet wat te zeggen. Maar na de korte toespraak, had de minister nog een verrassing in petto. Will Ferdy die in de loop van zijn carrière een 16-tal liedjes van Jacques Brel heeft vertaald en een fervente fan is van Brel, kreeg uit handen van Vlaams minister van cultuur Bert Anciaux, het volledige oeuvre van de grootmeester cadeau. Het is precies 30 jaar geleden dat Jacques Brel van ons is heen gegaan, een mooier geschenk kon Will zich niet indenken. Will omhelsde de minister en gaf hem drie kussen, waarna de excellentie het podium verliet.

Stond niet in mijn draaiboek!
Na deze korte maar voor Will Ferdy onverwachte hulde, was het zijn beurt om van wal te steken. Maar Will stond even aan de grond genageld. “Dat stond niet in mijn draaiboek”, zei het icoon van het Vlaamse chanson. “Jesus, ik zal proberen het vanavond waar te maken en jullie trakteren op een hopelijk voor jullie allemaal, een puik concert. Het volledige werk van Jacques Brel heb ik gelukkig nog niet in mijn bezit, wat een fantastisch cadeau, prachtig! Ik ga straks een liedje van Brel brengen als ik het niet vergeet, waarop ik destijds een Nederlandstalige tekst heb geschreven, het was één van Brels grootste hits en ook voor mij werd het een van mijn mooiste songs: “Het Vlakke Land”. “Hé…… ik ben er nog niet goed van, ik ga snotteren”, zei een ontroerde Will Ferdy.

“Goede avond dames en heren, eigenlijk moet ik zeggen: ‘goede vrienden’, want steeds is een optreden voor mij een ontmoeting van hart tot hart. Ik heet U van harte welkom op mijn afscheidsconcert.” Er volgde een stilte in de zaal en dan plots…… Ooooooh……..het is niet waar. “Dit is mijn eerste afscheidsconcert, (algemeen gelach en applaus in de zaal). Iedereen weet dat ik een enorme bewonderaar ben van Jacques Brel, maar ook van Charles Trenet, Charles Aznavour, enz. Mensen die allemaal mensen die tot het oneindige gezongen hebben. Sommigen hebben al zes keer afscheid genomen (algemeen gelach in de zaal), Charles Aznavour is daar al vijf jaar mee bezig en ….. deze beschouw ik als mijn afscheidsconcert met een staartje!”

Meesterlijk!
‘Een ouwe vos verleert zijn streken niet’ zegt het Vlaamse spreekwoord en dat geldt zeker voor een coryfee van formaat als Will Ferdy! Na de huldeblijken stak Ferdy van wal met het nummer ‘Zo ben ik en zo blijf ik’ en meteen sloeg het muzikale vuur in de pan en was niet meer te blussen. Meermaals volgde een oorverdovend applaus van het publiek en gelukkig bleef de Bourla (ontworpen in 1829 door stadsarchitect Pierre Bruno Bourla en voltooid in 1834) overeind. Will Ferdy is nog steeds verknocht aan het podium. Gretig en vol overgave zong hij nog tal van nummers uit zijn nieuwste dubbel album en toen hij de song ‘Emigreren’ aankondigde (een nummer van Reginald Schuerwegen – aanwezig op het concert – op muziek van Paul Pans, zei het muzikale monument dat hij daar bijna kon van meespreken. “Ik was amper 13 jaar toen de oorlog uitbrak en mijn ouders: vader, moeder en mijn grootmoeder op de vlucht gingen. Ik kon niet anders dan volgen en we gingen op de vlucht met een binnenvaartschip. En, we zijn tot in Frankrijk geraakt, niet zo ver, net tot over de grens, want toen waren alle bruggen opgeblazen en stonden we daar. Waar moesten we naar toe? We zijn dan maar te voet naar Gent teruggekeerd. Ik herinner mij dat nog alsof het gisteren was. Het was mooi weer en in Gent was er helemaal niets gebeurd! Alles was rustig, pas later zouden de bombardementen komen. Maar zo, waren wij op weg om immigrant te worden! Mijn vader had in zijn hoofd als bestemming, Engeland, ja zelfs Amerika…… Ik ben dus bijna uitgeweken en immigrant geworden naar Amerika. Misschien was ik toen al op weg naar ‘The Voice of Europe!’ (algemeen gelach in de zaal) of een ‘dikke sukkelaar’ geworden!”

“Twee jaar geleden ben ik voor het eerst naar een bestemming getrokken in Oostenrijk, naar ‘Sankt-Gallenkirch’. Het werd een fantastische vakantie, ook dit jaar ben ik er geweest en heb ik er verschillende liedjes geschreven die ik vanavond voor jullie ga brengen. We zijn daar terecht gekomen via vrienden in pension ‘Valluela’, dat gerund wordt door Vlaamse mensen. Het liedje is een totaal liefdesliedje. ‘Sankt- Gallenkirch is speciaal voor de uitbaters geschreven. Het zal klinken als reclame, maar het is geen reclame. Ik heb het geschreven uit liefde en vol overtuiging en vriendschap voor de heerlijke dagen die we daar hebben doorgebracht!” De uitbaters waren speciaal uit Oostenrijk overgekomen om het huldeconcert van Will Ferdy bij te wonen. En ik moet zeggen, het nummer grijpt je naar de keel en is met zo’n warm gevoel gezongen dat je er warempel kippenvel van kreeg. Ook de vioolpartituur werd op sublieme wijze uitgevoerd door de enige vrouw in het gezelschap Marleen Van Holder. Will Ferdy had tijdens zijn orkestvoorstelling al gezegd zij speelt de eerste viool, wel nu zij speelde inderdaad op magistrale wijze op haar viool en zou meermaals tijdens het concert haar meesterlijk kunnen, laten blijken. Het gaf aan het gehele concert een extra dimensie.

Het vlakke land!
Na het wondermooie ‘Sankt-Gallenkirch’ volgde: ‘Het vlakke land’ op de muziek van Jacques Brel en opnieuw liet Ferdy er geen twijfel over bestaan dat hij Vlaanderens beste is op het gebied van het chanson en de betere Nederlandstalige teksten. Als geen ander weet Will Ferdy Jacques Brels teksten te vertalen en er een eigen interpretatie aan te geven die heel sterk de grootmeester zelf benadert. Het Gentse Stropken besloot zijn eerste deel met het door hem zelf geschreven en gecomponeerde liedje ‘Tachtig’!

Ook het Combo van Jurgen De Smet – waarmee Will al vijf jaar optrekt – bewees zijn grote klasse. Het tweede deel werd instrumentaal geopend met ‘Charmant’. Een song waarin diverse klankkleuren merkbaar waren, maar waarin vooral de harmonie en het samenspel tussen de verschillende instrumenten, dik in de verf werden gezet. Professionele muzikanten die door hun jeugdig enthousiasme, hun liefde voor de muziek en hun vakmanschap het concert lieten uitgroeien tot een warm meesterlijk gebeuren, die bij elke rechtgeaarde muziekliefhebber nog lang in het geheugen zal gegrift blijven.

Will Ferdy in zijn stijl, sober maar met zeer sterke teksten met inhoud, smeet zich volledig in het tweede deel. Zijn nieuwe songs mocht op heelwat bijval rekenen van het talrijk opgekomen publiek. Maar het dient gezegd….. Will Ferdy zijn oude successen, zijn echte pareltjes van evergreens geworden en dienen bewaard te blijven voor ons muzikaal erfgoed. ‘Christine’ of origineel ‘M’n vriend’ liet de mensen hun haren te berde rijzen, ook ‘Het Schrijverke’ en ‘Belijdenis’ werden door het publiek fel gesmaakt en op een zeer warm langdurig applaus onthaald!

Nee, Will Ferdy is bijlange nog niet uitgezongen en hopelijk mag hij nog tientallen jaren doorgaan met zijn afscheidsconcert, want zijn mooie liedje is zeker nog niet uitgezongen! Na afloop kregen het Combo en Will Ferdy, terecht een staande ovatie vanwege de aanwezige collega’s en kunstenaars zoals: Liliane Saint-Pierre, Hugo Symons, Davy Brocatus, Maurice Dean, Jo De Poorter, Lia Linda en Lieven Debrauwer, en van het publiek. Iedereen was het er unaniem over eens: “een meesterlijk concert van een Vlaamse grootmeester, zoals we er maar weinigen kennen in Vlaanderen!”